Hebban Olla Vogala
en ik

13 mei 2026

Er was in het Mauritshuis in Den Haag een hele mooie expositie over vogels in de kunst. Ik wilde er maar voor 1 item heen: het originele handschrift van de oudst bekende geschreven tekst in het (Oud)Nederlands: Hebban Olla Vogala etc. Een stukje Hollands liefdesverdriet tussen Griekse Bijbelteksten. Om even een nieuwe pen te proberen, is mij weleens verteld. Ik hoorde er al van op de middelbare school en was meteen gefascineerd.

Als dichter houd ik van taal, en zo’n stukje oertaal in het echt zien, uit ca 1050/1100, dat is echt wel een hele bijzondere ervaring. Oog in oog staan met een prachtig document uit de Middeleeuwen. Normaal gesproken wordt het boek in Oxford bewaard.

In de expositie was ook een handschrift van Leonardo da Vinci over vogels, samen met schetsen. Nog zo’n bijzondere ontmoeting met een handgeschreven, historisch document.

Ik werk zelf mijn gedichten uit op mijn laptop, maar er moeten ook nog wel handschriften van gedichten van mij zijn, ik zal eens zoeken. Mijn tegenhanger van de monnik die Hebban schreef, is een foto van mij aan het dichten achter mijn laptop, in de trein op weg naar Parijs.

Het handschrift was te vinden te midden van ook moderne kunst, zoals een jurk van modeontwerpster Iris van Herpen. Zie een van de foto’s.

En er was een groot halfrond videoscherm met zwermen spreeuwen, altijd een magnifiek schouwspel. Ik schreef over dit fenomeen een klein gedicht dat in mijn nieuwe bundel Intact staat:


INTACT (III)


Zoiets als heelheid

en dan geen droom

een vlucht spreeuwen

maar dan drinkbaar